آقای بلوریان همانطور که میدانید در کردستان تنشها میان حکومت و کردها افزایش پیدا کرده تا جایی که اخیرا یکی از احزاب نزدیک به حکومت درباره اوضاع کردستان ابراز نگرانی کرد و هشدار داد. شما وقایع کردستان را چگونه می بینید؟
عرض کنم تمام حاکمانی که در ایران حکومت کرده اند برای اینکه اعمال خودشان را توجیه بکنند مردم کرد را به عنوان تجزیه طلب و شورشی معرفی می کنند در حالی که اصلا چنین چیزی وجود ندارد. همه ایرانی هستند. کرد ایرانی هستند و زبان خودشان را دارند . اما اینها خواستهایی دارند که هیچ وقت برآورده نشده و گاهی هم سر به شورش بر می دارند، به خاطر فشارهایی که روی آنها هست. بگیر وببند، کشتار، ترس، بدبختی همه اینها سبب می شود که عده ای سر به کوه بزنند. این در نتیجه اعمال قلدری حکومت های مرکزی است.
مسئله کردستان عراق و دولت خود مختار کردستان عراق چه تاثیری در برخورد حکومت با کردهای ایران دارد وتا چه حد مردم کردستان ایران تحت تاثیر کردستان عراق هستند؟
مسلما تاثیر دارد چرا ندارد آنها در آنجا هویت خودشان را دارند . زبان خودشان را دارند. آزادی دارند دموکراسی دارند، حقوق زنان هست . اینها آمد و رفت می کنند . یک مرز است دیگر .می روند معامله میکنند و رابطه دارند و مقایسه می کنند و ناخود آگاه چه بخواهی چه نخواهی این مقایسه به صرف آن طرف تمام میشود. واقعیت این است.
بنابراین می شود نتیجه گرفت که در حقیقت حکومت ایران از ترس تاثیری که کردستان عراق بر مردم کردستان ایران دارد اینهمه سرکوب ها را تشدید کرده؟
بله این همه سرکوب و فشار وارد میکند برای این است که عکس العمل نشان ندهند.البته بعضی از این گروهها هم هستند مثل این پژاک که اصلا به مسایل کردستان ایران مربوط نیست و مربوط به کردستان ترکیه است که بخشی از اینها آمده اند اینطرفها . تا روزی که پ ک ک با ایران رابطه داشت چنین مسایلی وجود نداشت الا ن که اختلاف هست و رابطه ندارند الان عده ای آمده اند و اسم خودرا گذاشتند پژاک ولی پایگاه عمومی در بین مردم ندارند ولی خوب گروهی هستند که می توانند کار بکنند عمل بکنند ترور کنند جنگ بکنند ولی کم هستند و محدودند.
آقای بلوریان اشاره کردید به پژاک . ببینید الان در کردستان این فعالان کردی که سرکوب می شوند بازداشت می شوند، اعدام می شوند کشته می شوند ، حکومت می گوید که اینها در حقیقت متعلق به سازمانهای سیاسی کرد هستند. این سازمانهای سیاسی کرد منظور همان حزب دموکرات کردستان یا همان کومله هستند و یا سازمانهای سیاسی جدیدی در کردستان تشکیل شده است؟
عرض کنم اینها افرادی را که در تهران یا شهرهای دیگر دستگیر می کنند می گویند که تو با خارج رابطه داری و جاسوسی! بالاخره باید چیزی بگویند. در کردستان ایران هم به همین طریق است . افراد را می گیرند و می گویند تا با فلان و بهمان حزب هستی و اعدام می کنند. در صورتیکه چنین نیست. مثل اتهامهایی که به افراد در تهران وارد می کنند که تو جاسوسی یا آمریکایی و صهیونیست و بهایی هستی . اینها همین این اتهامات را به مردم می بندند. در کردستان هم همینطور است. الان کومله و حزب دموکرات بیست سال بیشتر است که اصلا فعالیت ندارند. اینها در بخشهایی در کردستان عراق سکونت دارند آنجا زندگی میکنند، مثل مجاهدین که در منطقه بغداد زندگی می کنند و فعالیتی هم ندارند. تنها چیزی که الان فعال است همین پژاک است و فعالیتش هم محدود است و پایگاه اجتماعی هم در داخل ایران ندارد. و دستگاه حکومتی هم کسانی را که دستگیر می کند می چسباند به این گروهها که بتواند بهانه برای اعدام داشته باشد. در صورتی که چنین نیست. اینها پایگاهی ندارند که جمهوری اسلامی از آن بترسد و مردم را به آن متهم بکند. ولی خوب این اتهام است دیگر، برای پرونده سازی و اعمال مجازات علیه کردها.
در زمان حکومت پهلوی هم مسایل کردها وجود داشت و حل نشده باقی ماند . چه تفاوتی کرده الان؟ عده ای می گویند سرکوب را، این حکومت نسبت به دوران پهلوی تشدید کرده است. نظر شما در این مورد چیست؟
البته در زمان پهلوی هنوز کردستان عراق به این شکل وجود نداشت .در کردستان عراق علیه رژیم عراق قیام و شورش بود.آن هم اثر خودرا در داخل کردستان ایران می گذاشت.اما درزمان پهلوی اشخاص مشخصی را که دستگیر میکردند مثل ماها پرونده به آن شکل درست نمی کردند که تو کردی یا با احزاب کردی رابطه داری. بلکه اتهام می زدند که کمونیستی و افراد مشخصی را با این اتهام دستگیر می کردند.ما در حکومت پهلوی هرگز یک نفر راهم ندیدیم که اتهام بزنند تو مسیله استقلال کردستان را مطرح می کنی .فقط برای من مطرح کردند آن هم برای اینکه برای من پرونده اعدام بسازند. ولی الان فرق می کند به خاطر مسیله کردستان عراق و پژاک ، چیزهایی که اینها بیشتر از آن وحشت دارند . در زمان پهلوی هم امتیازاتی که نمی دادند فرض کنید . در کل کردستان یک نفر فرماندار کرد را شما نمی دید ید. در هیچ شهری.در دوران شاه و رضا شاه اکثرا فرماندهان نظامی و غیر نظامی هم آذربایجانی بودند .حتی فارس هم نبودند. شاید دو یا یک درصد فارس بودندو این مردم کرد تحت فشار و ستم بودند. ستم دولت مرکزی و منطقه ای بودند. مردم حقوق خودشان را می خواهند، آزادی و زبان خودشان را می خواهند . چه بخواهی نخواهی این مردم زبان خودشان را دارند . دلش می خواهد به زبان خودش بنویسد و بخواند. البته جمهوری اسلامی امکاناتی داده برخلاف زمان شاه. مثلا روزنامه ها و تلویزیونها یی گاهی به زبان کردی هست و برنامه و اخبار به زبان کردی هست . به هر حال حکومت مرکزی باید به این خواست ها توجه بکند نه فقط باکردهابلکه باآذربایجانی و بلوچ. خوب همه این خواستها را دارند . نمی شود منکر شد.
آقای بلوریان برای کاهش تنش ها در کردستان به نظر شما چه راه حلی وجود دارد؟
این حکومت فقط سیاست سرکوب را دارد . روحیه دموکراتیک در این حکومت نیست .این یک حکومت دیکتاتوری و مذهبی است. هیچ کس حق نفس کشیدن ندارد . این حکومت راه چاره ایران نیست. راه چاره ایران فدرالیسم دموکراتیک است. برای اینکه اقوام دیگری که در در ایران، همه ایرانی هستند. اما بگذارید هر کس در خانه خودش حقی داشته باشد برابر و مساوی و در تبریز و تهران و مهاباد همه حق و حقوق مساوی در برابر قانون داشته باشند . این مسیله بهترین راه وحدت سرزمین ایران است . ولی این کار از این حکومت ساخته نیست . باید این حکومت برچیده شود یک حکومت دموکراتیک پیاده شود و انتخابات آزاد بشود ودرمیان مردم رفراندوم شود . یک حکومت دموکراتیک که بتواند از این طریق شکل بگیردو حرکت بکند. الان مبارزات مدنی به نظر من درست ترین راه و مسئله درایران است .
برگرفته:سایت تهیه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر