محمود درویش، شاعر نام آور عرب که از او به عنوان شاعر "ملی" فلسطینیان نام برده می شد، در پی یک عمل جراحی در سن 67 سالگی در آمریکا، جهان را بدرود گفت.
او بامداد روز چهارشنبه (6 اوت) در بیمارستانی در ایالت تگزاس آمریکا برای درمان یکی از شرایین قلبش زیرعمل جراحی قلب باز قرار گرفته بود. او از سالها پیش بدین سو از ناراحتی قبلی رنج می برد.
محمود عباس، رئیس تشکیلات فلسطینی، مرگ وی را تسلیت گفت و در بیانیه ای به همین مناسبت گفت که "امت عربی شاعر بزرگی را از دست داد که با سخن خود داستان ملت و یک امت را روایت می کرد."
بر اساس گزارشها مقامات تشکیلات خودگردان فلسطینی 3 روز عزاداری ملی اعلام کرده است.
محمود درویش بی تردید از معدود شاعران پر نفوذ و محبوب عرب بود؛ محبوبیتی که محصول سرودن و گفتن از "سرزمین فلسطین" و از "ملتش" است که او را به عنوان نماد مبارزه برای آزادی و تأسیس دولت مستقل فلسطینیان، می شناختند.
اشعار او به بسیاری از زبانهای دنیا از جمله فارسی ترجمه شده است که همین به او شهرت جهانی بخشید. او در جهان عرب و خارج آن، بارها گرامی داشته شد، و جوایز جهانی متعددی دریافت کرد.
درویش، اشعار و قصاید خود را بیشتر با الهام از قضیه فلسطین نوشته است. و ازهمین رو اشعار او به شعار های سیاسی و به ترانه های برای فلسطینیان و همچنین آوارگان فلسطینی در خارج تبدیل شد.
از دست دادن میهن، قساوت اشغالگر و زندگی در غربت، از موضوعاتی است که در کار های نخستین وی بازتاب یافته است. اما در سالهای اخیر، بیشتر بازتاب مسایل جهانی در آثار او دیده می شد.
زبان شعری را که درویش به وجود آورد، ادبیات معاصر عرب را زیر تأثیر خود گذاشته است.
شاید قصیده "بنویس من عربی ام و شماره کارت هویتم 50 هزار است" شناخته شده ترین قصیده او باشد. " روزنوشتهای زخم یک فلسطینی" ، " به مادرم" و " احمد الزعتر" از دیگر قصاید مشهور سیاسی اوست.
محمود درویش بیش از 30 اثر شعری و نثری از خود به جای گذاشته است. گنجشگهای بی بال1960، برگهای زيتون1964، عاشقی از فلسطين1966، گنجشکها در الجلیل می میرند1969 ، چرا اسب را تنها گذاشتم 1999و از آنچه که کرده ای پوزش مخواه 2003 از جمله آثار او است. آخرین اثر شعری او "اثر پروانه" نام داشت که اوایل سال جاری چاپ شد.
محمود درویش در سال 1941 در روستای البروة در شرقی شهرعکا در فلسطین به دنیا آمد.
در سال 1948 ، پس از آنکه منزلشان ویران شد، همراه با خانواده خود به لبنان هجرت کرد. اما بعدا دوباره به شهر الجلیل در فلسطین برگشت.
از نگاه سیاسی، او یک میانه رو بود و از صلح با اسراییل پشتیبانی می کرد. زمانی هم از فعالان حزب کمونیست اسراییل بود. در دهه ای 1970 او برای تحصیل به روسیه رفت. و درهمانجا به عضویت سازمان آزادی بخش فلسطین، که در آن زمان اسراییل آن را یک سازمان تروریستی می خواند، پیوست. این باعث شد که او از برگشت به اسراییل منع شود. درویش در اعتراض به امضای قرارداد اوسلو در سال 1993، از عضویت سازمان آزادی بخش فلسطین استعفا داد.
اما در پی امضای همین قرارداد اوسلو بود که او توانست باردیگر به میهن خود برگردد. اما مدتهای کوتاهی را در آنجا سپری می کرد. درویش زندگی خود را در کشورهای مختلف عربی و فرانسه می گذراند.
میراث شعری او برای نسلهای بعدی در فلسطین و جهان عرب همچنان زنده باقی خواهد ماند. درویش همچنین به دکلمه اشعار خود مشهور بود.
برگرفته:سایت رادیوبی بی سی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر