زمان

اسعد رشیدی

برای به زبان راندنِ

آنچه در دل

نهان داشته بودم

مَجال چه اندک بود!

فراز سالهایی که چون آواری

بر سرم فرو می‌ریخت .

برای گفتن بدرود

اما،

زمان چه سنگین بر گذشت!

که آنی بر چهره‌ام

چون غباری

تارهای نازک‌اش را بافته بود.

١٤/ ٢/ ٢٠٢١