اسعد رشیدی
چگونه اشکهایت
جاری میشود
با گلوله، یا واژهای
که به قلب من شلیک میشوند!
چه قدر این دانههای شور
بر پهنای آبی کرانههایی در مِه
فرو خواهند ریخت؟
نمیدانم، کی، چگونه!
اما، این قطرههای لرزان و فروزان
شبی، روزی
بر گونههای تب دار کوهستانهای من
خُشک خواهند شُد،
بههنگامی
که تنها تو را
در آغوش فشردهام.
١١/٠١/٢٠٢١
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر