مێژوو و ئهدهبیاتی جیهان
اسعدرشیدی
چون بخاطرمی آورمت
ازورای پرده های لرزان اشک:
سخن ازچشمانی سیاه و
ازانبوه پرهیاهوی
تبرهای سنگینی است
که به جانب جنگل
روان می شوند.
11/4/1998
ارسال یک نظر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر