۲۸.۱.۸۷

مرگ سنگ

اسعدرشیدی
چه نشانی ازتو
به جای خواهدماند
!سنگفرش عبوس
جاپای هزاران سال
حضورآرامشی ابدی را
آشفته می کرد
بامرگی
نه بازتاب باران وباد
که ازابتذالی تاریخی
.تهی می شود
.
پس رگهای مرده ات
ساعات تب زده ازسرگذشته اند
هجوم عابران یخ
. چهره ات راخاک ووهن می کند
.
شب مست
سکندری می خورد
بامشتی ستاره درکف
وماه تلخ
طپش جاده های وهم آلوده را
.درنگ پذیرمی سازد
.
چه بی نشانی تو
.سنگفرش عبوس
/9/2002

هیچ نظری موجود نیست: