۲۴.۱.۸۷

داس وماه

اسعدرشیدی
یک دریچه کافی ست
!دوست من
:که بنگری
آه،ماه افروخته می شود"
میان نارنجستان
غرقه درخاکسترمهی سنگین
گم می شود
"پس شعله های ارغوانی دریا
.
هم اینک باد می آید
هم اینک موجهای برهنه ی صورتی
ترانه ی وهم آلودی
به ساحل می رانند
.
کافی است
دریچه ای گشوده باشد
وتونگاه کنی
چگونه
یاسهاشکوفه می کنند
چگونه
داسهایی ازلای بوته هادزدانه
روبه ماه برمی آیند
.
دریچه ای
دوست من کافی ست
2००२/२/9

هیچ نظری موجود نیست: