اسعد رشیدی
دوست دارم باران آرام و سبک،
نرم فرود می آمد
بر رانهای سپیدت،
بر پیراهن چاک و پستانهای درشتت
که حضور و انتظار مرا
چون شعله ای نهیب می کشید.
دوست دارم
باران
بر دهان کوچک تو می بارید
وآهنگ ملایم دوست داشتن را
با لبهای داغ تو
در باد می خواند.
دوست دارم
باران ضرب آهنگ رویش دانه ای را
در اندام برهنه ات می کاشت
و سبز می شد جانی
که به دریا افکنده شده است.
دوست دارم
باران
بر دهان کوچک و نمناک تو می بارید.
11/10/2001
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر